Leogrammen
zaterdag 26 mei 2012
zaterdag 19 mei 2012
zondag 13 mei 2012
vrijdag 11 mei 2012
zaterdag 24 maart 2012
Pauze
Een berichtje van op m'n ziekbed: ik heb met succes een ingreep ondergaan. Onvermijdelijk volgt er een pauze, maar is er ook tijd voor fotografische herijking en misschien herbronning. Ik hoop tot kijks!
PS1: Drie april, m'n herstel vordert traag maar gestaag. Ik zie de lentezon binnen schijnen; veel meer heeft een fotograaf niet nodig.
PS2: Eind april: ik voel langzamerhand meer energie...
PS3: Begin mei: blijkbaar is toch niet alle progressie lineair, ik heb terug een weekje in het ziekenhuis moeten doorbrengen, gelukkig zonder veel erg.
PS1: Drie april, m'n herstel vordert traag maar gestaag. Ik zie de lentezon binnen schijnen; veel meer heeft een fotograaf niet nodig.
PS2: Eind april: ik voel langzamerhand meer energie...
PS3: Begin mei: blijkbaar is toch niet alle progressie lineair, ik heb terug een weekje in het ziekenhuis moeten doorbrengen, gelukkig zonder veel erg.
vrijdag 23 maart 2012
Vooruitblik
Vooreerst: geduld oefenen. Iemand noemde het de 10.000-uren-regel: je hebt ten minste dat aantal nodig om alleen al de basis van eender welke 'kunst' of ambacht onder de knie te krijgen - zowat het equivalent van 5 jaar voltijds leren en oefenen. Pas daarna kun je beginnen denken aan het ontwikkelen van een eigen stijl, een persoonlijke aanpak, een artistieke insteek.
Na die leerperiode kun je je proberen te ontplooien: het ongeziene laten zien én/of suggereren - hét doel van elke foto. Daarvoor staan er zoveel middelen ter beschikking dat een persoonlijke benadering m.i. nog mogelijk blijft: er is niet alleen onderwerp, maar ook compositie, standpunt, perspectief, licht, tonaliteit, stemming, suggestie, metaforen, ...
Naarmate meesters vorderen, gaan ze almaar meer minutieus belang hechten aan elk detail. Het ongeziene laten zien kan deels ook door de technische uitmuntendheid van een foto (hyperrealiteit): midden- en grootformaat reveleren bijv. details (texturen, tonaliteit) die een mens in zijn dagelijkse doen normaal niet of amper opmerkt. Goede fotografen besteden uren aan een optimale compositie, wachten dagen-, zelfs maandenlang op het juiste licht, experimenteren zorgvuldig met ontwikkel- en afdrukmethodes, testen uitvoerig productspecificaties van producenten, enz...
Waarnaar we m.i. niet mogen afglijden, is wat zich momenteel in de andere hedendaagse beeldende kunsten 'afspeelt': de 'permanente plaatsvervangende revolutie' aan de hand van het 'n'importe quoi', - zoals kunstcriticus Stefan Beyst het noemt - de zelfbetrokken irrelevantie van een dolgedraaide 'metakunst'.
http://www.luminous-landscape.com/index.shtml
http://d-sites.net/nederlands/notdone.htm
maandag 12 maart 2012
Standontwikkeling
Ontwikkeling van filmnegatieven is slechts één van de vele mogelijkheden waarmee fotografen hun beeldtaal kunnen personaliseren. Korrelgrootte, kantscherpte en grijstonen kunnen aangewend worden om een bepaalde emotie van een foto te versterken en/of uitdrukking te geven aan de persoonlijke 'visie' van de fotograaf. Naast duur en beweging tijdens de ontwikkeling kan ook de combinatie filmtype-ontwikkelaar een expressief effect bereiken.
Maar dit zijn slechts technische hulpmiddelen die op zichzelf de kijker niet hoeven te boeien - net zoals de gemiddelde kunstliefhebber weinig heeft aan een discussie over types van verfborstels, verf of schilderdoek. Ik heb het er hier kort over omdat de goegemeente vaak denkt dat een foto nu eenmaal een 'objectieve weergave' van de werkelijkheid zou zijn.
Onderstaande negatieven werden met semi-standontwikkeling ontwikkeld (Tri-X @320 ISO - Rodinal 1:100 - 60' - 10 x initieel kiepen - 3 x zachtjes na 30'). Standontwikkeling zou het contrast verzachten en subtielere grijswaarden opleveren.
Maar dit zijn slechts technische hulpmiddelen die op zichzelf de kijker niet hoeven te boeien - net zoals de gemiddelde kunstliefhebber weinig heeft aan een discussie over types van verfborstels, verf of schilderdoek. Ik heb het er hier kort over omdat de goegemeente vaak denkt dat een foto nu eenmaal een 'objectieve weergave' van de werkelijkheid zou zijn.
Onderstaande negatieven werden met semi-standontwikkeling ontwikkeld (Tri-X @320 ISO - Rodinal 1:100 - 60' - 10 x initieel kiepen - 3 x zachtjes na 30'). Standontwikkeling zou het contrast verzachten en subtielere grijswaarden opleveren.
Abonneren op:
Berichten (Atom)











